Leven in de breedte

IMG_4885

 

Eerst dacht ik: we nemen een hondje. Dat was in -laat me even denken- 2005 of zo. MijnR was niet erg enthousiast, maar, zei hij, als er toch een hond komt, dan zeker geen kleintje! Inmiddels hebben we twee toch wel vrij grote honden. Italiaanse Spinones zijn het. Dit hier is Mara, haar halfzus heet Wynnie en dat is een iets kleinere en witte versie. Mara legt met groot gemak haar hoofd op tafel als ze naast je gaat staan. Vooral als je iets zit te eten doet ze dat. Begrijp ik wel.

Nog iets over het ras doen? Nou, groot dus, harig en niet erg hygiënisch van aard. Lief dat wel. En jachthonden, wat betekent dat iedere poging tot opvoeden strandt in concurrentie met lekkere luchten of overvliegend wild. Want het zijn vogelaars, die Spinones. Hoewel, een schaap kan ze ook tot grote staat van opwinding brengen. Daarom kunnen ze helaas op weinig plekken loslopen.

Hier, in ons buitenhuisje in Friesland (check www.frieslandaanzee) hebben ze op het erf de ruimte  en kunnen ze lekker van zich afkijken. En aan tafel aanschuiven dus.